zaterdag 16 juni 2012

Vogelfeest

Papa Merel heeft zojuist een bad genomen en wat gespetterd!


Onze tuin blijkt een waar vogelparadijs, ondanks dat het ook de favoriete hangout is van zo’n beetje alle buurtkatten. Vooral de klimop’wand’ is favoriet bij onze gevleugelde vrienden. En zo is het af en toe een gekwetter van jewelste: merels, mussen, kool- en pimpelmeesjes en roodborstjes. En wellicht nog andere soorten, maar die (her)ken ik niet. We zien vooral veel mussen en koolmeesjes, maar er is ook een merelpaar dat in onze klimop broedt. Dat weten we omdat papa Merel geregeld over het gazon hupst met de snavel vol vette wormen. Laatst ook, toen ik in de tuin aan het planten was. En dan blijft hij maar doorhupsen, want hij wil natuurlijk niet de locatie van het nest verraden. Dus ik ben maar even naar binnen gegaan, zodat hij zijn kroost van wat voedsel kon voorzien.

In de winter hang ik trouw mijn vetbolletjes op voor al die vogeltjes (van die lekkere vetbolletjes, met insecten er in). Ook de netjes met pinda’s of andere zaden doen het goed, of een appeltje. Een stukje oud brood wordt bijzonder gewaardeerd, al moet ik de resten natuurlijk tijdig weghalen. Aan de haak naast de terrasdeur hangt een vogelvoederhuisje. Die had ik eens als cadeau voor een vriendin gekocht, maar het bezoek ging niet door, dus hing ik het maar in eigen tuin op. Ik dacht zelf dat het meer een decoratief houten ding was, want welke vogel wil er nu in zo’n slingerende hut verblijven? Maar dat had ik mis, ze vliegen af en aan.

In de zomer hang ik mijn wespenvanger weer aan de haak, maar voorlopig blijft het huisje hangen. Wat blijkt, ook in de lente fourageren mijn musjes en merels regelmatig in de slingerhut. Ook al zit het gazon vol met overheerlijke regenwurmen en rozenkevers, af en toe wat pitten doen het goed op het menu. Ook de vetbolletjes zijn nog in gebruik, dus ik laat het maar hangen. Een vogelrestaurant à la carte is het bij ons in de tuin. Mét wellness-faciliteiten, want die leuke betonnen schaal blijkt echt als vogelbad in gebruik te zijn bij familie Merel. Ze spetteren er geregeld op los, waarbij de gehele tafel onder het water komt te zitten. En ach, dat het tuinmeubilair iedere keer weer schoon moet omdat de dames en heren fladderaar nu eenmaal ook hun behoefte moeten doen… dat heb je er dan toch voor over?

foto door Kokakgold


Geen opmerkingen:

Een reactie posten